استفاده از پوست انسان برای پانسمان و درمان زخم های مزمن

محققین کانادایی نشان دادند که استفاده از پوست تولید شده در محیط آزمایشگاه می تواند به درمان زخمهای وریدی مقاوم به درمان  کمک کند.

نتایج این تحقیق در مجله ی The Journal Advances in skin and wound careچاپ گردید. ازاین روش در درمان زخم های وریدی در قسمت های انتهایی بدن در بیمارانی که مدت طولانی از وجود این  زخم ها رنج می برند با موفقیت استفاده شد.حدود 1 درصد از جمعیت کانادا از زخم های اندامهای تحتانی رنج می برند.این زخم ها معمولاٌ دچار التهاب یا عفونت شده و علیرغم انجام همه ی درمانها  دیر ترمیم می شوند.

اینگونه زخم ها غالباٌ در افراد مسن، مبتلایان به دیابت، کسانیکه به اختلالات سیستم گردش خون نظیر رگهای مبتلا به واریس و ادم مبتلا هستند، مشاهده می شود.این زخم ها مدتهای طولانی به درمان مقاومت نشان می دهند.

 دکترAugerمی گوید:این وضعیت هنگامیکه درمانهای استاندارد در مورد آن بی اثر می ماند حقیقتاٌ به یک وضعیت بالینی جهنمی تبدیل می شود.

درمان استاندارد زخم ها غالباٌ تمیز کردن و شستشوی آنها و بکار بردن باندهای نگهدارنده است. از حدود 20 سال پیش داروهایی برای درمان اینگونه زخمها عرضه شده است اما علاوه بر گرانی این داروها، بهره وری محدود آنها سبب ناکارآمدی آنها شده است.

پیوند پوست بیمار می تواند برای درمان موثر باشد اما دارای مشکلاتی است زیرا به مقدار کافی از پوست بیمار که از محل دیگری از  بدن او گرفته می شود، نیاز است.

این مشکل ناهموار محققین LOEXرا در کانادا بر آن داشت تا از کشت پوست در محیط آزمایشگاه برای پانسمان زخم بعنوان ماده ی بیولوژیکی استفاده کنند.این فرآیند یک فرآیند پیچیده است و در چندین مرحله انجام می شود.

این مراحل عبارتند از:گرفتن یک سانتی مترمربع از پوست بیمار، جدا کردن سلولهای مناسب ، رشد آنها در محیط آزمایشگاه  و پیدایش یک پوست  جایگزین که شامل درمیس و اپی درمیس باشد. بعد از 8 هفته از رشد ورقه ای از پوست که بخودی خود تشکیل می شود، می توان آنرا در محل زخم بصورت یک بانداژ بکار برد و بصورت هفتگی آنرا تعویض نمود تا جائیکه دیگر نیاز به تعویض  آن نباشد.این بانداژ کاملاٌ بیولوژیکی ، بیش از یک سد فیزیکی عمل می کند. سلولهای این لایه مولکولهایی را ترشح می کنند که سرعت ترمیم را بالا می برند. این مولکولها فرآیندهای طبیعی ترمیم را تقویت می کنند.

 این پوست ترمیم کننده ، بروی 5 بیمار با موفقیت آزمایش گردید. بطور متوسط 7 هفته طول کشید تا 14 زخم که حداقل 6 ماه پیش یا در برخی مواد سالها پیش بیماران به آن مبتلا بودند، درمان گردید.دکترAugerمی گوید: این آخرین گزینه برای تمام بیمارانی است که  از تمام روش های دیگر درمان زخم نتیجه نگرفته اند.

دکترAugerسایر کاربردهای این بانداژ بیولوژیکی را اینطور عنوان می کند: در این تحقیق ما نشان دادیم که استفاده از این بانداژ بیولوژیکی در درمان زخم پای بیماران موثر است و ما قصد داریم از این درمان برای بهبود سوختگی های شدید استفاده کرده و تایید لازم را برای  درمان اینگونه زخم ها و سوختگی ها کسب نماییم.

منبع:www.sciencedaily.com/releases/2013/10/31002185656.htm